A73

Het blijft tobben met het vaderlandse wegennet. En ik kan het weten, want ik volg met argusogen de voortschrijdende verbeteringen eraan. Dat doe ik al jaren; eigenlijk al een jaar of twintig. Sinds wij een voor stadse begrippen prachtig huis met dito vrij uitzicht aan de achterzijde hebben gekocht. Ook sinds die tijd worden wij bezig gehouden met de beloofde aanleg van een geluidswal, verbreding van de A2, want daar grenst ons uitzicht aan en dus een rustiger gesprek in de achtertuin.
Worden we bezig gehouden. Niet een willekeurig gekozen kreet, maar keiharde werkelijkheid. Twintig jaar geleden werden ons geluidswerende wallen in het vooruitzicht gesteld. Niet dat het toen zo nodig was. We konden nog in de tuin eten, onze gasten ontvangen en een daarbij horend fatsoenlijk gesprek voeren. Al was het maar over de 'waterval' op de achtergrond. Daar leek het voorrtdurende geruis van de autoweg op.
- We kwamen eens aan op een camping in Frankrijk, de naam en locatie zijn me even ontschoten, ergens aan de Loire meen ik, toen we na installatie een bekend geluid mochten ontwaren. Een geruis, dat ons wel heel beklend voorkwam. Ja hoor. We moesten zonder het in de gaten te hebben, een camping gescoord hebben aan een snelweg. Morgen weer door dus. Na inspectie van het terrein, bleek dat het geruis afkomstig was van een stuw in de Loire. Sindsdien vergelijken we het geruis van de A2 maar met het geluid van die stuw. -
Maar het duurt wel erg lang voordat we van de stuw verlost worden. De watermassa's zijn aangegroeid tot het formaat van de Niagara Falls. Gelukkig, vriest het hier soms en komt het geluid spontaan tot stilstand. FILE.
Maar goed, men is bezig, heeft nu al een achterstand van negen maanden opgelopen en we houden hoop op een rustige oude dag in de achtertuin.
Waarom nu als aanhef A73?
Mijn vriend P heeft er op zijn website ter gelegenheid van de opening van het wegvak V naar M een bijdrage aan gewijd. Eindelijk kon hij binnen korte tijd van M vaan N en van V naar M. Die lol was er al gauw af. Vastgelopen vrachtwagens in tunnels, gevaarlijke situaties in dezelfde tunnels, Foute software die de tunnels moest vrijwaren van ellende en ga zo maar door. En nu, nu vriend P net naar N wilde gaan via de kortste route en daarbij zijn vrienden in V in het voorbijgaan even snel wilde bezoeken, zijn de tunnels voorlopig in de weekenden afgesloten.
Een nieuw voorbeeld van de onkunde van de Vaderlandse wegenbouwers.
Nee, ik lach niet. Men zal hoogstens een glimlach op mijn gelaat kunnen ontwaren.
Ik wens hem, voor hij zijn rijbewijs wegens het bereiken van de leeftijd van de zeer sterken mag inleveren, een voorspoedige reis naar V en M. Al moet hij er even voor omrijden.
Intussen ga ik in de maanden die ik eigenlijk in mijn tuin dooe zou kunnen brengen, maar liever naar de stuw in de Loire. Daar komt geen decibel bij.