Misschien was de aanleiding het gedrag van een van de kinders die iets wilde gaan uithalen. Ik heb er een neus voor om dat voor te zijn.
In de cursus "veranderende etc...." werd iets geopperd over een 'kijk'driehoek als je een gezelschap toespreekt. Bullshit. Niks driehoek. Pentagram had hij moeten zeggen. Ogen van voren, opzij en van achteren.
Goed, in een van mijn mijn vele facetooghoeken zag ik de geboorte van iets gebeuren. En ik reageerde daarop. De betreffende leerling was stomverbaasd dat ik reageerde op de toekomst.
Dat was HET moment om mijn levensverhaal over mijn opleidingen te doen. Drie keer van school gestuurd. Toch nog goed terechtgekomen, maar met zulk een schat van ervaring dat ik bijna gedachten kon lezen, omdat ik al de rotzooi die de kinders in de klas proberen uit te halen, al lang uit eigen ervaring al ken.
Je had die gezichten moeten zien. Heerlijk. "was jij echt zo?". Ze applaudisseerden nog net niet. Ik was één van hen. En dan doe ik nog enige scheppen bovenop. Als een stoker op een stoomlocomotief die de Geizinger Steige moet overwinnen. Een half uur is dan te kort.
Een mensenleven ook.
De stoom kwam uit mijn oren, ik was kapot. maar voldaan.
Misschien dat een van hen het nog eens op zal schrijven....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten