Vriend P vroeg  me vandaag per email of ik nog verder ging met mijn Blog van destijds.
Waarom zou ik, bedacht ik me. 
En waarom ook niet, bedacht ik me even later. Vandaar dit schrijven.

Als oudere jongere of andersom, gaat het verleden een grotere rol spelen dan jeooit gedacht zou hebben.
Zo heb ik in de afgelopen twee, drie weken lijfelijke ontmoetingen gehad met twee vrienden uit mijn verleden.

B was een maat in 'klooien' van me op de Bisschoppelijke Kweekschool in DB. Een opleiding die hij daar mocht afmaken en ik niet.
Hij is samen met mij en P op vakantiegeweest in Diest. Ook daar hebben we veel lol gehad en o.a. foto's gemaakt in de kerk aan het begijnhof en bezoeken gebracht aan Club '66, maar het kan ook wel '69 geweest zijn. 
B kwam na ons huwelijk in Malden bij ons inwonen en we hebben daar onnoemelijk veel muziek gedraaid, meegezongen en getrommeld met the Hollies en de buurman diverse keren tevergeefs op de voordeur laten rammen, gewoon omdat we hem niet hoorden...

Kortom: we hebben na elkaar 40 jaar niet gezien te hebben een afspraak gemaakt op de Parade in DB en ook daar hebben we de omstanders weer goed vermaakt met ons schaterende lachen en opmerkingen (van B) naar de dienstertjes toe. Alles in het nette, want we zijn geen 18 meer, al dachten we dat op sommige momenten wel.

De tweede ontmoeting was met een vriend van nog langer geleden. met PvdA, verder P.
We zaten op dezelfde lagere school, kenden dus elkaar onderwijzers en onderwijzeressen (nonnen) en mijn pot herinneringen stroomde tot verbazeing van P over.
We woonden niet ver van elkaar, hij in de Putstraat ik op het Mariaplein. Na onze opleiding op, voor mij diverse middelbare scholen en voor hem de Mulo in V, kozen we beiden voor de opleiding op een kweekschool.
Maar ook vonden we elkaar terug in Minjon, de jongerenomroep van de AVRO. Wij beiden en ngo een aantal jongeren hebben bij hem thuis op de zolder van de keukenuitbouw een ware studio gebouwd, waar we programma's, interviews en hoorspelen opnamen. Sommige daarvan werden daadwerkelijk door de AVRO uitgezonden. Trots dat we waren.

Maar zoals dat gaat, we werden ouder, onze wegen liepen uit elkaar en we hoorden 55 jaar niets meer van elkaar totdat ik zijn naam herinnerde en op zoek ging naar waar en waarmee hij zich bezighield met wie-weet wat.
En daat zaten we tegenover elkaar in V, na zo'n 60 jaar. Twee oude mannen, die elkaar zoveel te vertellen hadden dat er een vervolg gepland is. Dat moet snel, want P vertrekt over enige tijd weer naar ZA, waar hij nog steed journalistiek werk verricht.

Dit schrijvend schiet me  weer te binnen dat ik ook weer een afspraak heb met een andere P, ook uit de vroegere buurt, hij zal PvdA nog wel kennen, zo schat ik in.
Die afspraak gaat in de komende weken plaatsvinden en zal ook weer, daar ben ik van overtuigd, dierbare herinneringen naar boven brengen.

Nou, tot gauw, P en L!