Roll on...

Mensen die me kennen weten dat ik al vanaf mijn jonge jeugd iets heb met modeltreinen.
Op en af, mede gestuurd door (niet)aanwezige financiële middelen.
Mijn laatste echt redelijk natuurgetrouwe baan lag tot 38 jaar geleden in ons vorige huis.
Zo'n 20 jaar geleden heb ik op een zoldertje weer een rondrijbaantje gebouwd, wat nu geen dienst meer doet, maar er nog wel ligt.

Enkele jaren geleden hebben W en ik het plan opgevat om één van de 'logeerkamers' om te gaan bouwen tot 'treinenkamer'.
Tot nu toe met weinig resultaat, maar daar komt dankzij de rollator van overleden schoonmoeder verandering in.

Dat behoeft enige uitleg, begrijp ik.
Mijn lopen laat me de laatste jaren in de steek. 

Dat merkte ik het eerst bij het uitlaten van wijlen Sep en recent nog bij het bezoeken van een modelbeurs in Houten.
Ik keek enkel maar uit naar stoelen waarop ik me even kon uitzitten. Van de beurs en modelbanen heb ik daardoor weinig gezien.
In een uitbundige bui heb ik twee toegangskaarten gekocht voor de beurs in Rijswijk, aanstaand weekend.
Toen herinnerde ik me het bestaan van de rollator van schoonmoeder, bij ons op zolder.
Vandaag even binnen geprobeerd, morgen een uitgebreide wandeling op landgoed Coudewater en hoppa, ik heb een steuntje voor mijn rug en mijn eigen stoel bij me.

Ik kijk uit naar Rijswijk en de ideeën die we daar gaan opdoen.

Verslag volgt.