Bandjes

Ik kan niets weggooien.
Geen oude fotocamera's, geen oude gramofoonplaten, geen tig-keer gelezen tijdschriften, helemaal niets.
Zo ben ik dus nu nog in het trotse bezit van en bandrecorder.
Voor velen onder 60 jaar een onbekend apparaat.
Voor mij is het een ongekend apparaat.
Sinds mijn vroege jeugd bezat ik er een. Die staat nu nog op zolder.
Ze werden steeds beter van kwaliteit en de mijne, de mij bekenden weten dat, een AKAI 630DB draait elke dag zij HIFI rondjes.
Aangeschaft rond 1980, een tank van een machine.

Even terug naar de bandjes.
Zo vond ik mijn archief een opname van Barry McGuire: Eve of destruction. Het was 1965, mono opgenomen maar daardoor des te indrukwekkender.

Trump is ongeveer van mijn leeftijd. Hij moet dus, als super-Amerikaan zeker weet hebben van deze protestsong.
Als je de tekst nog eens goed doorleest, is er niets veranderd.
Jordan River, noem het maar op.
Laten we met ons allen, weldenkenden, dit strijdlied opnieuw aanheffen en alle wereldlijders (nee geen vergissing) met hun varkensneuzen en -oogjes hun visie uit hun mesthoop laten halen.
Laat de wormen hun best maar doen.