Nein, nicht Frau Antje met die Hollandse kazen op de Duitse teefau.
Nein nichts von dat alles.
Antje Monteiro had mijn hart gestolen als presentatrice van "Het gevoel van", het meezingprogramma van de KRO. Voordien kende ik haar niet. Een vrouw met een geweldig lijf, een geweldige stem en een geweldige uitstraling.
Totdat vandaag, geloof me, geheel per ongeluk omroep Max langskwam. Ik zat, volkomen uitgeput van mijn dagelijkse beslommeringen als coach, weggezakt voor mijn Nederlandse teevee te zappen, te beginnen bij Nederland 1, toen ik op Nederland 2 het vroegbejaarde stel Martine van Os en Sybrand Niessen een interview zag houden met Antje. Wauw, dat was lang geleden en ik was dan ook heel benieuwd wat ze te zeggen zou hebben. Dat viel tegen. Ze had een cd-tje gemaakt en zat dat nu te pluggen. Er had al een belletje, nou zeg maar kerkklok moeten rinkelen bij me. Het feit dat je bij omroep Max, of all places, een ceedee zit te promoten, is niet echt reclame voor een grote omzet, laat staan voor kwaliteit. Maar ik was weer verblind door haar voorkomen, haar stralende lach en uitstraling.
Toen ging Antje Truggelaar zingen. En mijn teevee ging op zwart. Allemachtig wat een afgang. Een Nederlandse smartlap van de bovenste plank, met een tekst die helemaal nergens over ging en mevrouw Truggelaar bewoog of ze de slechtste deelnemer aan de eerste voorronde van Idols was.
Ik heb het einde van het lied niet meegemaakt en Antje met de mooie achternaam van haar ex is gewoon Antje Truttelaar geworden.
Ik ben weer een illusie armer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten