D'n Uul was eigenlijk de enige camping die al open was. Eigenlijk het hele jaar door, maar wist de nieuwe eigenaar nog niet. Hij wist wel meer niet. Hoe de slagboom open ging, of de douches open waren en/of verwarmd, de prijs van een staanplaats.
Dat werd allemaal geregeld door een welwillende en prominent aanwezige campingbewoner. Hij nam de honneurs waar als de eigenaar die van zich afschudde. Deze P leidde ons ook naar onze plek op het 'middenveld'. Alsof er ook nog een 'voor- en/of achter'veld zou zijn. Niet dus. Het middenveld was bijna onbewoond en onbegaanbaar. Ook bijna ontoegankelijk voor onze auto-caravan-combinatie. Na wat wurmen langs wat bomen en verlepte sta-caravans werden we op onze plek gezet.
Het moet gezegd: de rust overheerste alles. Zo nu en dan een opstijgend of dalend vliegtuig op Vliegveld Beek, eh, Maastricht-Aachen Airport, wat wel spannend was, maar verder heersten er de kraaien, roodborsten en ander vliegend gespuis.
In de laatste twee weekenden zijn we voor ons doen best actief bezig geweest. Elke tocht naar het toilet kostte zo'n tweehonderd meter heen en weer terug. Elke gieter water voor eigen gebruik hetzelfde.
Verder hebben we, en nu zonder ondertoon, heerlijk gewandeld. Door Mstreech, door Ulesjtraten, langs de ..berg en naar vriend P in M.
Daar hadden we een ontmoeting uit duizenden.
Na lange tijd ontmoetten we elkaar als couples weer. P en ik hadden al een ontmoeting, maar wij hadden P en zijn lief L al lange tijd niet samen ontmoet. Met lange tijd bedoel ik zo'n 20+ jaar.
En toch, het was en klonk en voelde vertrouwd. Bijpraten gaat dan in seconden, samen wandelen is dan natuurlijk en het genieten van een door L gecomponeerd diner was superb.
Zuid-Limburg wordt de place-to-be.
En dat om te veel redenen om op te noemen. Zelfs camping d'n Uul dingt mee naar de hoofdprijs.
En, het pre-pensioen begint me steeds meer te trekken.....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten