Vergissen kan op op verschillende niveaus.
Een verkeerd product uit het schap bij elke willekeurige supermarkt pakken en er thuis achterkomen dat dat nou net niet de bedoeling was om aan te schaffen.
Verkeerd tanken kan ook. Diesel met benzine verwisselen bijvoorbeeld. Dan kom je er al gauw achter dat je een vergissing begaan hebt.
Je kunt ook een vergissing maken bij het spreken. dat heet dan een verspreking.
Vaak gaan die over niks, maar ook vaak (kan dat wel? twee keer vaak? Is dat niet meer dan 100%?) nou ja, ook vaak zijn het vergissingen die iets van je blootgeven; Freudiaanse vergissingen.
Die Freud schijnt er veel over geschreven te hebben en er ook veel navolgers aan overgehouden te hebben. Meestal, of is het altijd?, is het een vergissing waarbij seksuele gevoelens een rol spelen.
Zo ook gisteravond.
Natuurlijk luisterde ik vroeger, dus voor mij heel lang geleden, naar André van Duin en Ferry de Groot naar de DikVoorMekaar-show. Luisterde, dus het was op de radio. Prachtig hoe al die typetjes de luidspreker passeerden. Zelf rommelde ik toen ook een beetje met het band-montage-werk. Maar dat was volkomen handwerk, terwijl het van hen al electronisch ging. Met hulp van de computer zogezegd.
En natuurlijk kijk ik niet naar de DikVoorMekaar-show van nu op tv. Dat heeft niets meer met de oorsprong van het geniale radioprogramma te maken.
Maar gisteren wel. Toevallig, dat snap je wel.
En daar ging André in de fout.
Freud zou zich uit zijn graf getild hebben, had hij dat gehoord.
Er is zo'n staande uitdrukking in het Nederlands, of in Nederland, die luidt als volgt:
"Sta ik hier voor Jan met die korte achternaam".
En wat maakt André er in zijn, mag ik hopen, geïmproviseerde tv-uitzending van?
"Sta ik hier voor Jan mijn die korte achterLUL.
Ik kwam niet meer bij. Ik zag die Jan al helemaal voor me met een korte achterlul. Nou.... voor me, eigenlijk liever niet. Maar lezer snapt wat ik bedoel. In allerlei toestanden, in een openbaar urinoir op de kermis of een festival, tegen een boom in de berm, op, onder of achter zijn vrouw. De visioenen schoten als daverend lachende bliksemschichten door mijn gedachten.
AchterLUL.
Freud zou hieraan een heel boek gewijd kunnen hebben.
Ik blijf een trouwe fan van André en Ferry.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten