maandag 30 maart 2009

Een les te ver

Een tweetal of zo jaren geleden is onze school van een school voor  Voortgezet Speciaal Onderwijs omgezet naar een School voor Voortgezet Onderwijs. Nu kun je je afvragen wat nu het verschil is.

Qua aanname van de leerlingen niets. Er stromen nog steeds leerlingen in met diverse problemen. Dyslexie, dyscalculie, dyspraxie, ADHD, PDD-NOS. You name it, we’ve got them.

Heel interessante leerlingen overigens, waarop we als school altijd trots waren om ze in vijf (5) jaar naar een VMBO-diploma te mogen begeleiden.

Maar de inspectie besliste anders. De vijf jaren moesten teruggebracht worden naar vier (4) jaren regulier VMBO-onderwijs.

Geen uitzonderingspositie meer met een slagingspercentage van 100. Ook deze leerlingen die bijzondere aandacht nodig hebben, moeten hun VMBO-diploma maar in 4 jaar halen.

En daar plukken we nu, na twee jaar, de wrange vruchten van: Een groot aantal leerlingen kan het tempo niet aan met als gevolg dat ze in een risicogroep terechtkomen. Die zelfgecreëerde risicogroep moet bijgespijkerd worden. En dat doen de docenten wel in hun vergadertijd. Bijles heet dat.

Het onbedoelde gevolg is dat de ouders eisen aan de docenten gaan stellen. Ze MOETEN hun kind bijles geven. Zo niet, dan mogen zij de docenten er, middels de mentoren, op aanspreken. En dat wordt dan ook gedaan.

Ik als docent moet tijd vrij maken om hun leerling, die of niets kan opnemen, of niets wil opnemen, individueel nog eens bij te werken.

Wel, ik als docent ben van mening dat die ouders maar particuliere docenten moeten inhuren om hun kind, dat niet kan opnemen, of niets wil opnemen, bij te spijkeren. Ik zal hen graag, na mijn vervroegde pensionering, een offerte doen toekomen.

Mijn dagtaak zit al vol. Na thuiskomst mag ik me nog gaan wijden aan het corrigeren van proef- en andere onleesbare werken. Op school heb daar al lang geen tijd meer voor. Daarna volgt nog de lesvoorbereiding. Krijgt de lezer nu een beetje een idee van mijn avondvulling?

Nu schrijf ik niet over leerlingen die door ziekte of andere omstandigheden een aantal weken achterstand hebben opgelopen. Die help ik gratis en voor niets en met heel veel plezier.

Maar ga me niet extra belasten met ongeïnteresseerde, te lui om huiswerk te maken, niet te motiveren leerlingen bijles te geven ‘in de baas zijn tijd’.

Dat is voor mij: “Een les te ver”.

Geen opmerkingen: