woensdag 10 juni 2009

Doorwerken

Doorwerken.
Dat woord kan op verschillende manieren geïnterpreteerd worden.
Het: "Werk nou eens door", is in het onderwijs een staande uitdrukking die geen nadere uitleg behoeft.
Maar: "Ik wil doorwerken" is niet zo vanzelfsprekend. Ik wil doorwerken na mijn recht op FPU, of zelfs: ik wil doorwerken na mijn 65e. Ongehoord en nog maar weinig vertoond.

In de afgelopen week zag ik een documentaire over een Amerikaans bedrijf dat naalden produceert. Naalden voor laboratoria en onderzoekscentra. Precisiewerk dus. Vita Needle heet het. Dat Needle in de naam was al snel duidelijk. Vita niet. Ik ken wel wat (kerk)koren met de klinkende naam Vita Nova of Vita Nuova. Dat belooft niet veel goeds. Bejaarden die een nieuw leven ingaan door zichzelf de longen uit het lijf te zingen. Een nieuw leven tegemoet.

Maar even terug naar de documentaire. Die naalden worden geproduceerd door bejaarden. Nou ja, om mezelf niet meteen een etiket op te plakken: door 65+ers. Bij bejaarden denk je aan mensen boven de ??? 75??? En ook dan ga ik protesteren.
De spuiten worden dus geproduceerd door mensen boven de 65. En met 65 wordt ook echt de ondergrens aangegeven. De oudste werkneemster is, als ik het goed heb, 93.

Je gelooft je ogen niet als je het ziet. Het plezier in het werk en de betrokkenheid bij het bedrijf, waar overigens alleen maar senioren werken, is ongekend.
Je moet echt eens kijken.
Ik heb een link op Youtube ontdekt, maar de kwaliteit daarvan is slecht.
Hier komt ie.


Ik ga op zoek naar een betere versie.
Over doorwerken gesproken.


Geen opmerkingen: