Met terugwerkende kracht

Met terugwerkende kracht

Op 1 januari heb ik de finish gehaald. Het was 'a long run'. 40 Jaar en twee maanden (volgens de OMO-wast witter en wit-ut-bitter-telling). Volgens mij geschiedde het al in juni, maar soit, wat maakt het op die 40 jaar nou helemaal uit.

Op 23 december ben ik op eigen verzoek op bescheiden wijze gefêteerd met mijn heengaan als docent. Het was prima zo. De taxi-chauffeur bleek al een half uur op dezelfde taxi als ik te wachten en reed tenslotte zelf maar. Ach, ik kon het weten. Afspraken binnen het onderwijs mogen met een korrel zout genomen worden... ;)

Voorgaande met een glimlach natuurlijk.

De bijeenkomst verliep zonder emoties.
Hoewel... Toen collega J mij bedankte voor alles wat ik haar geleerd had en misschien nog wel had kunnen leren, schoot mijn gemoed even vol. De rest weet zij en ik.

Veel lieve, warme wensen van mijn nu ex- collega's gehad. Het deed me goed, hoewel ik nooit uit ben op complimenten.

Het is nu 14 januari.
De eerste vrije week na de kerstvakantie zit er op.
Veel nagedacht, veel gewandeld met Sep en Wil, die deze week maar drie dagen hoefde te werken.

Ik had me in een overmoedige bui aangemeld bij Goud-Grijs. Een soort uitzendbureau voor gepensioneerde, met FPU-gaande en vooral grijze en doorgewinterde docenten.
De eerste maandag van deze week werd ik al gebeld. Of ik mijn CV wilde mailen en een afspraak wilde maken voor een soort sollicitatiegesprek. En of ik mijn diploma's maar mee wilde brengen.
Leuk, dacht ik in eerste instantie. Da's vlot!

Vrijdagmorgen werd ik uit bed gebeld met de mededeling dat er wel twee scholen op me wachtten. xxx-college in Deurne en xxxx-college in Helmond. Vooral Deurne zat om me verlegen omdat er examenklassen handel en economie bij betrokken waren.
Daar stond ik dan in mijn nachthemd, een jankende Sep beneden omdat hij wel eens uitgelaten wilde worden en een wachtende douche die me wilde schonen.
Ik verbaasde mezelf met de mededeling dat dit echt niets voor mij was.

NU AL? ik ben nog niet eens gewend aan mijn luxe status van pensionado.
En achteraf denk ik... Ik had misschien wel heel hoog in salaris in kunnen zetten. Als ze echt zo omhoog zitten....

Dinsdag mag ik ik dus op sollicitatiegesprek. Ik ben benieuwd, maar ik heb me nu al voorgenomen:

Eerst genieten en daarna zie ik wel weer.