Maar de opatijd is veranderd. Opa stelt prijs op zijn eigen vrije tijd, want opa werkt nog en heeft de vakantie nodig om energie te tanken. Let wel, de p mag natuurlijk ook gelezen worden als m.
Deze opa wel in ieder geval.
Ik heb mijn beide opa's gekend, niet meer dan dat eigenlijk, want in de tijd dat zij nog leefden, was de reis (per fiets) van Vught naar Beek en Donk, waar de ene leefde of naar Stiphout, waar de andere resideerde, een wereldreis. Later, met het Dafje ging het wat sneller, maar toen was ene al overleden en de andere biljartte liever dan dat hij bezoek ontving.
Hij woonde tegenover het café in bij een zoon en schoondochter. Het was wel zijn huis, dus hij was er heer en meester. Als wij kwamen, mochten we hem even spreken en gpoedendag zeggen in een walm van sigarenrook. Maar al gauw liet hij merken dat hij zeer vermoeid was en trok zich terug om te slapen in de opkamer. Tenminste dat dàchten wij. Tot wij als kleinkinderen op een keer in de tuin aan het spelen waren en opa, door het raam, via de regenton en een handig opgesteld stapeltje hout zagen ontsnappen richting overkant van de straat, waar het biljart en de borrel wachtten.
Jaja, opa was toen al gesteld op zijn vrijheid.
En nu, na het diner met de kinderen, verlang ik naar een lekkere Cognac en mijn vrijheid.
Donderdag a.s. heeft deze opa een evoluatief gesprek met de directie van zijn school over het nemen van pensioen. Hij wordt volgende maand 62 en de directie vindt dat een mooi moment om een jongere docent aan te stellen en deze opa zijn vrijheid te gunnen. Maar dat vindt deze opa helemaal niet en hij zal de directie dan ook mededelen dat hij nog lang docerend voor de klas hoopt te staan.
Die vrijheid neemt deze opa.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten