De hele zomer heb ik ook weinig koolmezen gezien. Wel gehoord. De eieren waren uitgebroed en de jongen volgden hun ouders, luid kond doend van hun honger.
Maar nu zijn er ook weer staartmezen. In groepen van 6 -8 bezetten ze de sierappel, de pruimenboom en andere struiken in de tuin. Ze hebben het vroeg opgehangen net met voer ontdekt. Brutale jongens en meisjes, die staartmezen. Ze verjagen de koolmezen die toch niet bang uitgevallen zijn. Zij houden van het collectief. Lekker stoer doen met zijn allen. Hard piepen en schreeuwen en vooral aanwezig zijn, dan vertrekt de tegenstander vanzelf.
Maar zo snel als ze komen, zo snel vertrekken ze ook weer. Zo zie je ze en zo zie je ze weer niet. Het lijkt wel of ze vaste etenstijden bij ons in de tuin hebben. Of dat werkelijk zo is, weet ik niet. Ik ben geen vogelaar.
Meer een observator. Ik zit vanachter mijn raam (voorlopig zonder geraniums) de tuin in te kijken en zie, boven de schermrand van mijn laptop, allerlei vogels onze tuin bezoeken.
Vaak vallen mijn typende handen dan stil, de staartloze muis wordt niet beroerd, mijn ogen zien de 'natuur' en mijn gedachten... mijn gedachten... zijn vaak ook niet thuis, laten we het daar maar op houden.
Ik observeer dan de gedragingen van de vogeltjes, zoals ik kinderen in de klas observeer. dat laatste niet volgens de regels, want dan hoort daar een verslaglegging bij. Wel (door)zie ik heel snel de bedoelingen van hun gedrag. Ik was er namelijk ook zo een. Moeilijk voor de docenten (dacht ik toen), misschien wel onmogelijk. Slechts één docent had me 50 jaar geleden door. Pater de Jong. Ik ga nog over hem schrijven. Observeren en daarop anticiperen. Volgens mij is dat de belangrijkste eigenschap van een onderwijsgevende/opvoeder.
En hoe kwam ik daar ook weer op?
O ja, die staartmezen. Observeren en toeslaan wanneer de tijd er rijp voor is.
Intussen hebben de mussen en koolmezen hun territorium weer heroverd., zijn mijn gedachten weer van heden naar verleden en terug geslingerd en wordt het tijd om de tafel van vanavond te gaan voorbereiden.
Misschien is een fulltime-pensioen zo gek nog niet.
Gabriël
Geen opmerkingen:
Een reactie posten